
အိုင်ဆိုလേറ്റတွေဟာ ၎င်းတို့ရဲ့ သဘာဝ ပစ္စည်းလက္ခဏာတွေကို သုံးပြီး လျှပ်စစ်စီးဆင်းမှုကို ပိတ်ထားလို့ လျှပ်စစ်ပျက်စီးမှုကို တားဆီးပါတယ်။ ဒီပစ္စည်းတွေမှာ လျှပ်စစ်ဆန့်ကျင်မှု အရမ်းမြင့်တယ်၊ မကြာခဏ ၁၀^၁၀ ohm မီတာထက်ပိုပါတယ်။ ဒါက အီလက်ထရွန်တွေ ဖြတ်သွားဖို့ အရမ်းခက်စေပါတယ်။ ဒါက အီလက်ထရွန် ဘန်ဒ်ဂပ်လို့ခေါ်တဲ့ အရာတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်တာပါ။ ဒါက ပုံမှန်အားဖြင့် အီလက်ထရွန် ဗို့ ၅ ခုထက် ကျယ်ပါတယ်။ ဒီအကွာအဝေးရှိတဲ့အခါ valence electron တွေဟာ ပုံမှန် လုပ်ဆောင်မှု voltage တွေအတွင်း conduction band ကို မတက်နိုင်တော့ဘူး ဒီတော့ ဒြပ်ထုတွေဟာ အခြေခံအားဖြင့် ပိတ်မိပြီး မရွေ့နိုင်တော့ဘူး အမာခံဗဟိုနဲ့ မတူညီတဲ့ ပိုလီမာအမျိုးအစားတွေနဲ့ အသားတင်အိုင်ဆောတာတွေဟာ ဒီအခြေခံကို အခြေခံပြီး အလုပ်လုပ်ကြပြီး ကြာကြာကြာ ဗို့အားဖိအားကို ခံရတဲ့အခါတောင်မှ ပြေလည်မှုလျှပ်စီးတွေကို ထိန်းချုပ်ပေးပါတယ်။ စွမ်းဆောင်ရည် တိုးတက်ဖို့ ထုတ်လုပ်သူတွေဟာ အိုးသတ္တုပစ္စည်းတွေမှာ သိပ်သည်းတဲ့ ကြေးနီ တည်ဆောက်မှုတွေ ဖန်တီးတာ (သို့) အိုင်ယွန်တွေ ရွေ့ရှားနိုင်တဲ့ နေရာကို ကန့်သတ်တဲ့ အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ ပိုလီမာတွေကို သုံးတယ်။ အရာတွေကို ရှုထောင့်တစ်ခုမှာ ထားဖို့ပဲဆိုရင် ကြေးနီဟာ ၁၀^-၈ ohm မီတာလောက်ရှိတဲ့ ခုခံအားရှိပါတယ်။ ဆိုလိုတာက အကာအကွယ်ပေးပစ္စည်းတွေဟာ လျှပ်စစ်စီးဆင်းမှုကို သဘာဝအတိုင်း ရပ်တန့်ဖို့ ပိုကောင်းတဲ့ အဆင့် ၁၈ အဆင့်လောက် ပိုကောင်းတာပါ။
ကောင်းမွန်သော အားကုန်ခံပစ္စည်းများသည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ တက်လာသော ဗို့အားခုန်ပေါက်မှုများကို ထိရွေးနိုင်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့တွင် ဒိုင်အီလက်ထရစ် အားကုန်ခံနိုင်မှု (dielectric strength) မြင့်မားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤအားကုန်ခံနိုင်မှုသည် ပစ္စည်းတစ်ခုသည် လုံးဝပျက်စီးသွားမည့်အထိ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် လျှပ်စစ်ကွင်းဖိအား (ကီလိုဗော့အား/မီလီမီတာဖြင့် တိုင်းတာသည်) ကို ရည်ညွှန်းပါသည်။ များသောအားဖြင့် အသုံးများသော ပစ္စည်းများဖြစ်သည့် မီးခိုးမှုန်နှင့် ဆီလီကွန်ရောင်းဘာတို့သည် ကီလိုဗော့အား ၁၀ မှ ၄၀ ကီလိုဗော့အား/မီလီမီတာအထိ ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ပုံမှန်လေထုသည် ကီလိုဗော့အား ၃ ကီလိုဗော့အား/မီလီမီတာသာ ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းကို ကျော်လွန်နေသည်။ ဗို့အားများသည် ဤကန့်သတ်ချက်များအောက်တွင် ရှိနေပါက သေးငယ်သော လျှပ်စစ်ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် ပြဿနာများကို မဖြစ်ပေါ်စေပါ။ သို့သော် ဤကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်သွားပါက အိုင်ယွန်များသည် ထိန်းချုပ်မှုမဲ့ အများကြီး မြှောက်တင်လာပြီး ပစ္စည်းသည် အပြီးတော့ ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အင်ဂျင်နီယာများသည် အားကုန်ခံစနစ်များကို ဒီဇိုင်းရေးဆွဲရာတွင် အများအားဖြင့် ပစ္စည်း၏ အများဆုံး အားကုန်ခံနိုင်မှု၏ တစ်ဝက်ခန့်သာ အသုံးပြုရန် အပိုအကာအကွယ်များကို အမြဲတမ်း ထည့်သွင်းထားကြသည်။ ဤသည်မှာ မိုးကုန်းထိခိုက်မှုများ သို့မဟုတ် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား စနစ်တွင် အပြောင်းအလဲများကဲ့သို့သော မျှော်မထားသည့် ဖြစ်ရပ်များအတွက် နေရာလွတ်ထားရန် ဖြစ်သည်။ ပစ္စည်းများအကြောင်း ပြောရသည်ဖြစ်ပါက ပစ္စည်း၏ အရည်အသွေးသည်လည်း အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ မျှော်မထားသည့် အနည်းငယ်သော စိုထောင်မှု၊ သံမှုန်များ သို့မဟုတ် မှုန်မှုန်များသည် ဒိုင်အီလက်ထရစ် အားကုန်ခံနိုင်မှုကို သုံးပုံနှစ်ပုံအထ do လျော့ကျစေနိုင်ပြီး အားကုန်ခံပစ္စည်းသည် မျှော်မထားသည့်အတိုင်း အရှိန်မြင်းစွာ အသက်ရှုမှုနောက်ကျပြီး မျှော်မထားသည့်အတိုင်း စောစောပျက်စီးသွားနိုင်ပါသည်။
ကရီပေ့ခ် အကွာအဝေး ဟု ဆိုသည့် စကားလုံးသည် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားဖောင်းပေးထားသော အစိတ်အပိုင်းများကြား အနိမ့်ဆုံး အကွာအဝေးကို အထူးသဖြင့် အွန်ဆူလေတာ၏ မျက်နှာပုံပေါ်တွင် ဖော်ပြသည်။ အင်ဂျင်နီယာများသည် ဤလမ်းကြောင်းများကို ဒီဇိုင်းရေးဆွဲရာတွင် မလိုလားအပ်သော လျှပ်စစ်စီးဆင်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။ ဤလမ်းကြောင်းကို ပိုမိုရှည်လျောင်စေခြင်းဖြင့် မျက်နှာပုံပေါ်ရှိ အခုခံအားကို တက်ကြွစေပြီး လျှပ်စစ်စီးဆင်းမှုသည် ပိုမိုခုခံမှုရှိသော ညစ်ညမ်းမှုအလွှာများကို ဖြတ်သန်းရသောကြောင့် လျှပ်စစ်ပေါက်ကွဲမှု (flashover) ဖြစ်ပေါ်ရန် အချိန်ကို နှေးကွေးစေသည်။ IEC 60815 ကဲ့သို့သော စံချိန်စံညွှန်းအဖွဲ့များသည် တည်နေရာတစ်ခု၏ ညစ်ညမ်းမှုအဆင့်ပေါ်မူတည်၍ အနိမ့်ဆုံး လက်ခံနိုင်သော အကွာအဝေးများကို သတ်မှတ်ပေးထားသည်။ အထူးသဖြင့် မှုန်ရောင်စုံပုံစံများ (fog-shaped designs) နှင့် နက်ရှိုင်းသော အနားများ (deep ribs) ပါသော အထူးဒီဇိုင်းများသည် ပုံမှန် ချောမွေ့သော မျက်နှာပုံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မျက်နှာပုံဧရိယာကို ၃၀ ရှုံးမှ ၄၀ ရှုံးအထိ တိုးချဲ့ပေးနိုင်သည်။ ပင်လုံနှင့် နီးစပ်သော အားလုံးသော အားသုံးစက်ရုံများတွင် ဆားများသည် နေရာတိုင်းတွင် ပျံ့နှံ့နေသည့်အတွက် လိုအပ်သော ကရီပေ့ခ် အကွာအဝေးသည် ကီလိုဗော့တ် ၁ လုံးလျှင် ၃၁ မီလီမီတာ (mm/kV) သို့မဟုတ် ထိုထက်ပိုများသည့် အထိ ဖြစ်လေ့ရှိသည်။ ဤသည်မျှသဲ့သည်မျှဖြင့် စက်ပစ္စည်းများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကောင်းမော်စေရန်နှင့် စက်ပစ္စည်းများ၏ အရွယ်အစားကို စီမံထိန်းသိမ်းနိုင်ရန် အထောက်အကူပေးသည်။
ရေကိုတားဆီးသည့်ဂုဏ်သတ္တိသည် ကာကွယ်မှုပစ္စည်းများ၏ မျက်နှာပုံပေါ်တွင် လျှပ်စီးဖလင်များ အဆက်မပါဘဲ ဖွဲ့စည်းလာခြင်းကို တားမြစ်ပေးပါသည်။ ဥပမါအားဖွင့် ဆီလီကွန်ရာဘာကို ကြည့်ပါက ၎င်း၏ မျက်နှာပုံပေါ်တွင် စွမ်းအင်နည်းသော မီသိုင်အုပ်စုများ ရှိပါသည်။ ထိုအုပ်စုများကြောင့် ထိစပ်မှုထောင်လှန်းမှုများသည် ဒီဂရီ ၉၀ ကျော်အထိ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ ထိုကြောင့် ရေသည် ပစ္စည်း၏ မျက်နှာပုံပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့မသွားဘဲ စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် စုစည်းနေပါသည်။ ရေသည် ပျံ့နှံ့မသွားသောကြောင့် ညစ်ညမ်းမှုများသည် လျှပ်စီးလမ်းကြောင်းများတွင် ပျော်ဝင်ပြီး ရွှေ့ပေးနိုင်ခြင်းမရှိပါ။ အစားထိုး၍ ထိုညစ်ညမ်းမှုများသည် သီးခြားအမှုန်များအဖြစ် ကျန်ရှိပြီး လျှပ်စီးသံသရာများကြား ချိတ်ဆက်မှုမရှိပါ။ ပေါ်လီမာကာကွယ်မှုပစ္စည်းများသည် စိုထောင်းမှု သို့မဟုတ် ညစ်ညမ်းမှုပြဿနာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် ရိုးရိုးသော ပုရိန္နာပစ္စည်းများထက် အများအားဖြင့် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နိုင်ပါသည်။ အချို့သော အထူးရေကိုတားဆီးသည့် ကုသမှုများသည် ထိစပ်မှုထောင်လှန်းမှုများကို ဒီဂရီ ၁၅၀ ကျော်အထိ ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ပါသည်။ ကမ်းရိုးတန်းအနီးတွင် ပြုလုပ်သော လေ့လာမှုများအရ ထိုကုသမှုများသည် ညစ်ညမ်းမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လျှပ်စီးဖောက်ထွင်းမှုအန္တရာယ်များကို သုံးပုံနှစ်ပုံခန်းအထ do လျှော့ချပေးနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ရေကိုတားဆီးသည့်ဂုဏ်သတ္တိများသည် အဏုမွှားအဆင့်တွင် အလုပ်လုပ်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒီဇိုင်းများကို မှုန်းမှုန်းမှုများဖြင့် ကောင်းမွန်စွာ မှုန်းမှုန်းပေးကာ ကာကွယ်မှုစွမ်းရည်ကို မြင့်တင်ပေးပါသည်။

ကာရှင်ပစ္စည်းများသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အပူပေးမှုဖြင့်ဖျက်ဆီးခြင်း၊ အစိတ်အပိုင်းလိုက် ထုတ်လွှတ်မှု (partial discharge) ဖြင့် ပျက်စီးခြင်းနှင့် မျက်နှာပုံပေါ်တွင် ဓာတုပစ္စည်းများ စုပုံလာခြင်း စသည့် ဆက်စပ်နေသည့် လုပ်ဆောင်မှုများကြောင့် ဖျက်ဆီးလာတတ်ပါသည်။ ဤအကြောင်းရင်းများအားလုံးသည် ကာရှင်ပစ္စည်းများ၏ လျှပ်စစ်ဂုဏ်သတ္တိများကို အားနည်းစေရန် အတ together အလုပ်လုပ်ကြပါသည်။ အပူချိန်သည် စင်တီဂရိတ် ၈၀ ဒီဂရီခန့်ထက် မြင့်လာပါက ပစ္စည်းများသည် ပိုမြန်မြန် ဖျက်ဆီးလာပါသည်။ အပူချိန်သည် အပို ၈ မှ ၁၀ ဒီဂရီ တိုးလာပါက ပေါလီမာကာရှင်ပစ္စည်း၏ သက်တမ်းသည် တစ်ဝက်သို့ ကျဆင်းသွားပါသည်။ အကြောင်းမှာ အဏုမေဗျူးများ ကွဲထွက်လာပြီး ပုံသဏ္ဍာန်မှုန်းခြင်း (brittle) ဖြစ်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ အစိတ်အပိုင်းလိုက် ထုတ်လွှတ်မှု (partial discharge) သည် အလွန်သေးငယ်သည့် လျှပ်စစ်ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အခါ ကာရှင်ပစ္စည်းအတွင်းသို့ အလွန်သေးငယ်သည့် လမ်းကြောင်းများကို ဖန်တီးပေးပါသည်။ အခြေအနေဆိုးရွားသည့် အခါများတွင် ဤဖြစ်စဉ်သည် လွန်စောင်းသည့် အချိန်အတွင်း ၂ လမှ ၃ လအတွင်းတွင် ဗို့အားကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှုကို ရှုပ်ထွေးမှု ၇၀ မှ ၉၀ ရှိသည့် အထိ လျော့နည်းစေနိုင်ပါသည်။ စက်ရုံများမှ ထုတ်လွှတ်သည့် ဆာလ်ဖိတ်များ၊ ကမ်းရိုးတန်းဒေသများမှ ဆားများနှင့် အက်ဆစ်ဓာတ်ပါသည့် မိုးရေများကဲ့သို့သည့် စက်မှုညစ်ညမ်းမှုများသည် မျက်နှာပုံပေါ်တွင် လျှပ်စစ်စီးဆင်းမှုကို ဖြစ်စေသည့် အလွန်သေးငယ်သည့် လွန်စောင်းသည့် အစိတ်အပိုင်းများကို ဖန်တီးပေးပါသည်။ ထိုအခါ စီးဆင်းမှုများသည် ပိုများလာပြီး ခြ dry နေသည့် နေရာများကြားတွင် အန္တရာယ်များပါသည့် လျှပ်စစ်ပေါက်ကွဲမှုများ (arcing) ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပါသည်။ အစောပိုင်း သတိပေးချက်များတွင် စီးဆင်းမှုများသည် မိုက်ခရိုအမ်ပ် ၅၀၀ ကျော်ရှိခြင်း၊ မျက်နှာပုံပေါ်တွင် ကာဗွန်အစိတ်အပိုင်းများ ပေါ်လာခြင်းနှင့် စက်ပစ္စည်းများမှ ထူးဆန်းသည့် ခရက်ခရက်သံများ ကြားရခြင်းတို့ ပါဝင်ပါသည်။ ဤသတိပေးချက်များကို စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်း စောင်းစောင်းစောင်......
ကုမ္ပဏီများသည် ကြိုတင်စွဲလွှာမှုအားဖော်ဆောင်သော ယုံကြည်စိတ်ချရမှုစီမံခန့်ခွဲမှုနည်းဗျူဟာများကို အသုံးပြုလျှင် ထုတ်ကုန်ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် မျှော်လင့်မထားသော စက်ပစ္စည်းပျက်စီးမှုများ သိသိသာသာ လျော့နည်းလာပြီး စုစုပေါင်းစရိတ်များလည်း လျော့နည်းလာပါသည်။ စက်ပစ္စည်းများ ပျက်စီးသည့်အထိ စောင်းနေပြီးမှ အစိတ်အပိုင်းများကို အစားထိုးခြင်းမှ ရှောင်လွှဲခြင်းသည် အပူပြဿနာများကို ရှာဖွေရန် အိန်ဖရာရက် စကင်များကို အသုံးပြုခြင်း၊ လျှပ်စစ်ပြဿနာများကို ရှာဖွေရန် အယ်လ်ထရာဆောနစ်ကိရိယာများကို အသုံးပြုခြင်းနှင့် ဘူမိသတ်မှတ်ခြင်းစနစ်များ (GIS) ကို အသုံးပြု၍ ညစ်ညမ်းမှုများ၏ မြေပုံများ ဖန်တီးခြင်းစသည့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းကို ဆိုလိုပါသည်။ PAS 55 စံနှုန်းများကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် နည်းပညာပုဂ္ဂိုလ်များသည် လျှပ်စစ်ပေါင်းစည်းမှုများပေါ်တွင် လျှောက်လျှောက်ပြောင်းလဲမှုများ သို့မဟုတ် ကြေ cracks များကို လေးပါးတွင် စစ်ဆေးရန် စနစ်တက်သော စောင်းစစ်မှုများကို ဖန်တီးပေးပါသည်။ ထို့အပြင် လျှပ်စစ်ကာကွယ်မှုပစ္စည်းများပေါ်တွင် သုံးလတစ်ကြိမ် စမ်းသပ်မှုများကို ပြုလုပ်ပြီး ၎င်းတို့သည် အသုံးပြုနေမှုအတွက် လုံလေးစောင်းနေကြောင်း အာမခံပေးပါသည်။ ARC Advisory Group ၏ ၂၀၂၂ ခုနှစ်က ပုံစံထုတ်ပြုတ်ခဲ့သည့် သုတေသနအရ ဤကဲ့သို့သော ချဉ်းကပ်မှုဖြင့် မျှော်လင့်မထားသော အလုပ်လုပ်မှု ရပ်ဆို့မှုများကို သိသိသာသာ သုံးပုံနှစ်ပုံအထိ လျော့နည်းစေနိုင်ပါသည်။ စက်ပစ္စည်းများ၏ အသုံးပြုမှုအခြေအနေများနှင့် ကိုက်ညီသော ပုံမှန်ပြုပြင်မှုအချိန်ဇယားများကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် စက်ပစ္စည်းများ၏ အသက်တမ်းသည် ပုံမှန်အချိန်ဇယားများကို အသုံးပြုခြင်းထက် ပိုမိုရှည်လေးစေပါသည်။ အွန်လိုင်းအားဖော်ဆောင်သော စက်ပစ္စည်းများ၏ အချက်အလက်များကို ယုံကြည်စိတ်ချရမှုအပေါ် အခြေခံသော ပြုပြင်မှုစနစ်များ (RCM) တွင် ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် ပေါင်းစည်းမှုများပေါ်တွင် စီးဆင်းမှုများ သို့မဟုတ် အပူချိန်ပေါ်တွင် အချိန်နှင့်တစ်ပါး ပြောင်းလဲမှုများကို အသုံးပြုနိုင်သည့် အချက်အလက်များကို ပိုမိုအသုံးဝင်စေပါသည်။ စက်ရုံစီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့သည် ခန့်မှန်းခြင်းများအစား အချိန်နှင့်တစ်ပါး လက်တွေ့အခြေအနေများပေါ်တွင် အချက်အလက်များကို အချိန်မှန်အောင် ရယူနိုင်ပါသည်။

အပူပြင်းသော သတင်း2026-02-02
2026-01-23
2026-01-20
2026-01-18
2026-01-16
2026-01-15